vendredi le 15 juillet 2011


‘Mam, mag de grote tent in de tuin?’
‘Nee, niet opgezet, maar zo plat. Dan kan ik er lekker in verdwalen.’


Om een uur of 7 krijg ik ineens de kriebels. Jan vertrekt nu vanuit Friesland terug naar huis. Ik ben er niet. Niet om hem op te halen. Ik ben er niet om zijn verhalen te horen en alle dingen te bekijken die hij heeft meegenomen. Ik ben er niet om hem op de bank weg te zien sukkelen. Niet om hem weer voor het eerst in zijn zachte bed te stoppen. Niet om hem toch nog even, al is het laat en kan hij zijn ogen amper open houden, voor te lezen. Raar.
Gelukkig belt hij nog even en krijg ik toch nog even een paar verse kampverhalen.
Max danst om me heen om de telefoon te pakken. De broertjes raken niet uitverteld en willen van elkaar alles weten van de afgelopen week. Ze hebben elkaar gemist.
Ach, vanaf zondag mogen ze de rest van de vakantie elkaar weer lekker het leven zuur maken…

Dit artikel is geplaatst in Frankrijk en getagged met , , , . Bookmark de permalink.

Reacties zijn gesloten.