Zus & Zonen

vrijdag 31 oktober 2008 

Met z’n vieren chips eten op de bank voor de televisie. ‘gezellig zo met z’n vieren’, zegt Benjamin.

Oppassen

Heel lang geleden hebben we het wel eens geprobeerd: een oppas voor de kinderen. Schoolmeisjes met ervaring bleken alleen toen niet opgewassen tegen Max. Of Max niet tegen hen. Telkens vonden we kleine Max op de bank als we thuiskwamen. Naast hem een lichtelijk paniekerig meisje: ‘Hij wilde ècht niet meer gaan slapen tot jullie er waren.’ Na een keer of drie hebben we het toen opgegeven. Hoe anders is het nu. Een paar weken geleden kwam Hannah oppassen. De eerste oppas die Jan en Max bewust meemaken. Ze vonden het heel erg spannend. Een echte oppas! Ze werd direct door Jan gestrikt voor een spelletje. Met de hand op het hart beloofden de jongens lief te zijn voor haar. Zo’n grote meid die speciaal voor hem kwam. Die belofte hebben ze gehouden. Ze vonden het geweldig. Konden niet wachten tot Hannah weer zou komen. Ze is nog één keer geweest, maar heeft het de komende tijd druk met school, heeft ze aangegeven. Vanavond komt Iris voor het eerst. Ze komt om 7 uur. Om kwart voor 7 staat Max al voor het raam op de uitkijk: ‘Ik ben zo benieuwd hoe ze eruit ziet.’ Hij rent de trap af om haar binnen te laten zodra ze haar fiets geparkeerd heeft. Samen leiden de jongens Iris rond door het huis. Aan één stuk door wordt ze belaagt met vragen. Ze willen alles van haar weten. Max wil alles weten over de middelbare school. Jan vraagt wat in hem opkomt. En dan moet ze wii-en. We blijven nog even hangen om..., ja waarom eigenlijk... Jan trekt aan mijn arm en jengelt: ‘Wanneer gaan jullie nou?’ Ook Iris is goedgekeurd, dat is duidelijk. We gaan maar eens.