Zus & Zonen

 maandag 29 januari 2007 

Valsspelen

Jan is een paar weken geleden gevallen na zijn zwemles. Dikke lip en pijn aan zijn tand. Toen ik op de vrijdag na die donderdag onze tandarts belde, bleek die op vakantie. Nou vind ik dat ook tandartsen recht op vakantie hebben, maar deze kwam me even slecht uit. Afgelopen woensdag zou hij weer terug zijn, zei zijn antwoordapparaat. En voor spoedgevallen kon ik een nummer bellen. En dan denk je ‘spoed? Is dit spoed? Laten we maar even afwachten.’ Ik wilde tenslotte gewoon een advies. Ik kon niks zien of voelen en besloot het nog even aan te zien. Na het weekend was de pijn volgens Jan over. Giseravond zei Jan bij het tandenpoetsen ‘auw!’ En toen ik naar zijn kleine voortandje keek, was die ineens een ietsiepietsie grijzer dan zijn andere tanden. ‘Dan kan het tandje afgestorven zijn’, zegt de tandartsassistente aan de telefoon: ‘Het zou kunnen dat de tandarts hem er dan uit wil halen, want het zou kunnen gaan ontsteken. Kom morgen maar langs, dan kijken we even. Misschien kun je Jan er vast een beetje op voorbereiden.’ Heel voorzichtig zeg ik het tegen Jan: ‘Misschien is jouw tand wel doodgegaan. En heel misschien moet de tandarts hem er dan uithalen.’ Jan’s ogen beginnen te stralen en enthousiast roept hij uit: ‘Dan heb ik ook een tand eruit! Dan krijg ik ook grotemensentanden, net zoals Lianne en Jelle!’ ‘Hebben Lianne en Jelle al tanden eruit?’ ‘Jaha, bij Lianne is het vanzelf gegaan en Jelle is ook gevallen.’ ‘Dus Jelle en jij spelen een beetje vals zo.’ Jan moet heel hard lachen en zegt: ‘Ik ga nog een keer vallen. Dan heb ik misschien nog wel een tand er uit.’ ‘Doe dat maar niet! Die tanden komen vanzelf wel los’, zeg ik geschrokken en om hem af te schrikken voeg ik dat stuk toe wat ik nog niet had willen zeggen: ‘En als de tandarts het doet doet het pijn hoor!’ ‘Ah, dat geeft niet. Ik ben heel stoer! ... Ha, dan ga ik aan de tandarts de tand vragen en leg hem onder mijn kussen. Misschien verandert hij dan in geld!’