Zus & Zonen

 maandag 30 oktober 2006 

Verliefd

Jan heeft een vriendinnetje. Ze heet Marleen en later gaat ze met Jan trouwen. Jan weet het nog niet van dat trouwen, maar hij vindt haar wel heel lief, zegt-ie. Ze hebben al een paar keer samen gespeeld. ‘Wat heb je gespeeld bij Marleen’, vroeg ik Jan na de eerste keer. ‘Vader en moedertje’, antwoordde Jan. Natuurlijk, dacht ik. Papa heeft koekjes gekocht en die heten ‘marleentjes’. ‘Hééé, zei Jan, toen hij er eentje kreeg: ‘Ik hou van Marleen en nu eet ik een marleentje.’   Max heeft een geheim. Een groot geheim. Hij wil het niet vertellen, maar het brandt op zijn tong. ‘Wil je het weten?’, vraagt hij. ‘Als jij het wilt vertellen’, antwoord ik. Hij zegt het zacht in mijn oor:‘Ik ben verliefd!’ en giechelt er zelf om. ‘Wat leuk voor je’, zeg ik welgemeend. ‘Poeh’, zegt hij opgelucht: ‘Ik dacht dat je me uit zou lachen. Het is een geheim op wie en dat mag ik aan niemand vertellen, maar hij kan het zelf niet laten. Papa moet het ook weten. En Oma. En Jan ook, want die is toch ook verliefd? ‘Ben ik verliefd?’, zie ik Jan denken. ‘Ja, op Marleen!’, zegt Max. ‘Oh ja’, zegt Jan en hij knikt er heftig bij, ‘Ik ben verliefd op Marleen!’ Want als als Max verliefd is, dan zal dat wel iets zijn wat echte grote jongens zijn, dus is Jan ook verliefd.   Max tekent hartjes met een M en een L erbij. En hij kiest roze schriften om in te schrijven, met bloemetjes erop. Hij krijgt rode wangen en glimmertjes zijn zijn ogen als ik haar naam zeg. Hij wil alles weten van Papa over mij. Van mij over Papa. ‘Waren jullie ook verlegen?’   Buiten valt de regen met bakken uit de hemel, de wind scheurt de bladeren van de bomen, maar bij ons in huis is het ineens een beetje lente...